Album Launch & Listening Party – Live on Facebook

NEW ALBUM ‘Paradigms’ OUT NOW!

We’re doing a live stream on Our Facebook page today, (Monday, August 20, 2018). We will be listening to the new album together on an online video call with Kristoffer Gildenlow, Craig Blundell and myself Shant Hagopian, while we chat with you and answer your questions.

When?
Monday, August 20, 2018
10:00 am Pacific Time (PT)
1:00 pm Eastern Time (ET)
6:00 pm UK Time
7:00 pm Central European Time (CET)

Where?
On our Facebook page

COME JOIN US AND LET’S CELEBRATE TOGETHER!
WATCH NOW

Paradigms Review in Dutch on RockMuzine and Esther’s Rock Blog

A new review in Dutch by on Rockmuzine online magazine and on Esther’s Rock Blog.
Esther gives the album a very high rating of 92/100

Semantic Saturation always know how to surprise me.

*****

SEMANTIC SATURATION – PARADIGMS

Shant Hagopian is een gitarist uit Canada. In richtte hij 2010 het prog rock/metal project Semantic Saturation op. Het idee achter het project is om op ieder album met een andere line-up te werken.
‘Paradigms’ is het tweede album. Hier werkten hele bekende proggers aan mee onder andere: Craig Blundell (Frost*/ Steven Wilson), Kristoffer Gildenlöw (ex Pain of Salvation).

Het intro van ‘Mirrors of Confusion’ zou net zo goed een intro zijn van een blues-rock track kunnen zijn. Als de metal elementen naar boven komen weet je dat we wat anders voorgeschoteld krijgen. De metal wordt niet alleen met rock afgewisseld, maar ook met rustige stukjes. Zoals verwacht is het drumwerk zeer goed. De verdeling tussen ritme en melodie is prima. Deze openingstrack sterft heel mooi weg.

‘Carousel of Death’ heeft een strakke start. Er komen enkele hoge, elektronische klanken bij. Het ritme wordt afgewisseld met melodie. Er zijn veel wendingen, met bijvoorbeeld trompetspel dat een jazzy twist geeft. Door de hoeveelheid wendingen kom je bijna oren te kort. De opbouw is complex, toch weet Shant er een pakkende melodie en ritme in te verweven. Dit blijft aangenaam in je hoofd kleven. Met vlagen wordt er snel en strak gespeeld. Even later, soms zelfs tegelijkertijd, drijft de melodie boven. Zelfs de rusten zijn mooi gespeeld. Deze track heeft een gaaf einde.

‘Empty Whisky Jar’ heeft een rustige, chillende start. Ook hier zijn alle instrumenten in balans. De zang klinkt voornamelijk als instrument, maar is een prima aanvulling. Deze track blijft dromerig van sfeer. Voor het eerst is het einde is minder verrassend. Hoewel.. op het einde zijn de hele kleine details leuk toegevoegd.

Aanvankelijk heeft ‘Ulterior Harmony’ een pakkend ritme. De snaren zorgen voor de rock, die langzaam zwaarder en sneller wordt. Weer zijn er de onverwachte wendingen en combinaties die je eigenlijk zelf zou moeten horen. Hoge tonen van de toetsen worden door elkaar gehusseld, of juist afgewisseld, met de zware snaren. Deze soms merkwaardige of onrustige mengelmoes is prima uitgebalanceerd. Het tempo ligt hoog, terwijl de melodie behouden blijft. Dit alles is goed verdeeld over de koptelefoon. De gave zeer uitgebreide opbouw naar het einde is experimenteel van aard. Naadloos loopt dit over naar ‘Disturbance Within’. Na een rustige, experimentele start volgt een portie stevige rock. Weer is het gitaarwerk om je vingers bij af te likken. Elektronische klanken zorgen voor een sferisch einde.

Steeds weet ‘Semantic Saturation’ me te verrassen: In ‘Universal’ met pianoklanken. Er is een verandering naar meer rock, waar even vleugje Latijns Amerikaanse sfeer in zit. In dit stuk zitten volop wendingen. De piano keert voor korte tijd terug. Ook in het rustige deel zijn de laagjes prachtig verdeeld. Er is een plotselinge twist naar rock. Dit bevat een gaaf basloopje. Kortom, er is zo veel om naar te luisteren. Weer zit de opbouw naar het einde zeer goed in elkaar.

Ook ‘Where Dreams Have Died’ zit fantastisch in elkaar. Naar het einde toe wordt het mysterieuze stuk steeds zachter gespeeld, totdat je bijna niets meer hoort. Dan is het stil. Maar… de muziek keert terug. Dit duurt slechts een paar seconden, super wat een verrassend einde. Deze laatste track is een epic, wat een gave afsluiter.
Het artwork gemaakt is gemaakt door Shant, en ziet er zeer professioneel uit. Hij is bijzonder getalenteerd, dat heeft hij laten zien en horen. Want ik heb veel moois gehoord. Regelmatig was ik onder de indruk van het sublieme gitaarspel van Shant. Hij heeft, samen met zijn tijdelijke team, een zeer goed album gemaakt. (92/100) (Eigen beheer)

*****

Source: https://rockmuzine.nl/2018/08/17/semantic-saturation-paradigms/

http://kessel-tamerus.nl/Esthers_Blog/rock/semantic-saturation-paradigms/

Paradigms Review on Progressive Music Planet

TLDR;

Imagine if Joe Satriani joined up with Liquid Tension Experiment. If you like instrumental progressive rock/metal albums you should check this one out.

*****

Semantic Saturation – Paradigms

Posted on August 12, 2018 by Matthew (restlessamoeba)

I’m new to Semantic Saturation so I dove into this one without knowing anything about them. Figured I would give it a full, fresh, blind listen. And I enjoy what I hear.

The band is made up of creator Shant Hagopian and the featured musicians on this album are: drummer Craig Blundell (Frost* / Steven Wilson), bassist Kristoffer Gildenlöw (ex-Pain of Salvation) along with guests Derek Sherinian (ex-Dream Theater), Alex Argento on keyboards, and jazz vocalist Houry Dora Apartian. A whole different set of musicians this time out (except for Derek). It seems Shant wants to change things up from album to album. Neat concept. The best I can do to describe this album is: imagine if Satriani joined up with Liquid Tension Experiment. A little simplistic of a summation but that it is what I hear for the most part.

Mirrors of Confusion, the first track, pretty much embodies that. Nice rocking track. And then we roll into Carousel of Death, the Satch sound takes a break and we go full on LTE. Pretty cool little big band breakdown, but the main theme gets a little repetitive for me. I do dig the heavier parts, though. Alex Argento is the guest keyboardist on this one. Video here.

Pareidolia shifts the gears down a bit and gives us a very melodic track. But really they all are. Semantic Saturation puts a heavy emphasis on melody. As they state, they don’t try to play all the notes really fast. They try to let the songs flow where they will. And they usually succeed!

Empty Whiskey Jar is next and we have reached the first track I really can’t stand. I am no fan of slow, bluesy, wahwah. But that is just me. You may like it. We are joined here by nice sounding, wordless female vocals, provided by the aforementioned Houry Dora Apartian, as well as some soulful guitar solos. YYMV on this track but my car broke down.

The Stranger from Andromeda brings us back into rock territory. Another like you would expect if Satch was part of LTE. Good song. Until We Meet Again offers up a nice laid back tune with a tinge of blues. One of those perfect for sitting outside one evening with you favorite beverage to relax. I really need to make a playlist of these types of songs as I find them. Love these.

Universal gives us a TSO like feel in the intro. Can’t remember the song it reminds me of at the moment. One of those slow keyboard solo numbers. Then it kicks into another mid-tempo rocker. More of that Satch feel coming at ya.

Where Dreams Have Died is the mini epic of the album and it travels a great distance through many styles with that ever present Satch style. Love the bells on the close of the track. Reminds me a bit of early David Arkenstone.

And we close out with a short little reprise of Carousel of Death. Then it’s game over. Inside joke here. Join me, will you?

Over all, this is a really good album. If you like instrumental progressive rock/metal albums you should check this one out. The special edition CD/DVD, includes play-along tracks, so that is a neat feature.

Rating: 8/10

Tracklist:

  1. Mirrors Of Confusion 4:41
  2. Carousel Of Death 4:54
  3. Pareidolia 4:52
  4. Empty Whisky Jar 3:40
  5. The Stranger From Andromeda 5:06
  6. Until We Meet Again 4:18
  7. Ulterior Harmony 6:58
  8. Disturbance Within 4:36
  9. Universal 6:41
  10. Where Dreams Have Died 10:33

Label: Self Released
Release Date: 20 August 2018
Facebook: https://www.facebook.com/SemanticSaturation/
Website: http://www.semanticsaturation.com/

*****

Source: https://progressivemusicplanet.com/2018/08/12/semantic-saturation-paradigms/

Paradigms Review by My Global Mind Magazine

TLDR;

Another chapter has been added to the Big Book of Prog with the sophomore release of Paradigms. Semantic Saturation rightfully takes its place at the table with many other forward-thinking musicians who keep the progressive music fresh and alive.
*****

Semantic Saturation – Paradigms Review

Where does instrumental music fit into our society these days? Especially if it’s not jazz or classical, both styles typically noted for not really having a voice (yes, I am aware that both have vocals at times as well. Just going with the predominant thought pattern on both.) The day of the shred album has long since gone, though some of those guys and gals from back in the day (and a handful of notable newbies) still keep that flame burning. I’m talking straight out instrumental songs, not designed to feature crazy solos, but music… songs that could’ve had someone singing throughout, but the band opted to stick with just the instrumental voice. Bands like Scale the Summit and Animals As Leaders create some brilliant stuff but haven’t much of a chance of becoming the next summertime hit with the Pop loving bunch. As a former guitarist, I adore instrumental work, though I don’t often find myself so inclined to listen to it much on a regular basis. With a band Like Semantic Saturation it’s refreshing to hear a band not afraid to go strictly musical, and do it while at the same time not having it spiral into some self-absorbed show-off fest.

Their second album, Paradigms, is a tasty ten-course meal that serves up some truly delectable treats. Guitarist and mastermind behind the project Shant Hagopian has constructed a brilliant line-up of ultra-talented musicians to bring his vision to life. The guitar work alone on this album is enough to keep ones rapt attention for years to come, but there is also some divine keyboard work from guys like Derek Sherinian and Alex Argento, bassist Kristoffer Gildenlöw creates a pulsing, vibrant flow with his skills, and drummer Craig Blundell keeps everything in perfect time. There is a brief bit of vocals from Houry Dora Apartian that is mostly jazz riffing or scatting. Even though there are times throughout this album that you get that whole Prog battle between the musicians there is plenty of space in those notes too. The frenzied chaos of “Ulterior Harmony” is juxtaposed by a bouncy “Carousel of Death” and then brought to a close by the epic “Where Dreams Have Died.”

Another chapter has been added to the Big Book of Prog with the sophomore release of Paradigms. Semantic Saturation rightfully takes its place at the table with many other forward-thinking musicians who keep the progressive music fresh and alive. Hagopian has certainly got enough talent and ability to keep this project going for a long while, and creates soundscapes worthy of any musician to want to join him in the future based on the two albums thus far.

Written by: Chris Martin

Ratings: 8/10

*****

Source: https://myglobalmind.com/2018/08/11/semantic-saturation-paradigms-review/